fbpx





ONTSPANNEN IN WEERSTAND

Door onze opvoeding, onze ervaringen en de maatschappij wordt vaak een bepaald beeld geschetst van eigenschappen die wenselijk zijn en eigenschappen die niet gewenst zijn. Zo kan het zijn dat we zijn afgestraft of slechte ervaringen hebben opgedaan als we een bepaalde eigenschap van onszelf lieten zien. Terwijl we voor andere eigenschappen juist zijn beloond. Het is dan ook niet meer dan logisch dat we met de tijd patronen ontwikkelen om juist dat te laten zien waar we een beloning voor krijgen en het deel van ons af te keuren waar we slechte ervaringen mee hebben gemaakt.

Vaak hebben we hierdoor de neiging om alle emoties en gedachten die we ooit als ‘slecht’ hebben bestempeld, te vermijden en weg te stoppen.

Alles wat niet goed voelt, ons een ongemakkelijk gevoel geeft, ons bang of onzeker maakt schuiven we liever voor ons uit. En terwijl ik heel erg geloof in de kracht van positiviteit, van positief handelen en focussen op al het mooie in ons leven, geloof ik ook dat er grote schatten verborgen kunnen liggen in dat wat we liever onderdrukken. Dat daar onze grootste eyeopeners liggen - dat we daar de grootste stappen kunnen maken in onze persoonlijke ontwikkeling en dat we uiteindelijk een veel positiever, lichter en vrijer leven kunnen leiden als we ervoor kiezen om deze kanten juist wel te doorgronden, te omarmen en te laten zien.

Misschien heb je als kind geleerd dat boosheid slecht is en dat het een gevoel is dat je niet mag uiten omdat dit - en daarmee jij – afgekeurd wordt door jouw omgeving en kan het zijn dat je nu je best doet om je in te houden als je boos bent - het niet te laten zien. Daarmee los je de boosheid zelf echter niet op. Die komt sowieso omdat het een natuurlijke energie is en omdat ook zij bij jou hoort. Je oefent alleen weerstand uit en onderdrukt de emotie. Dit betekent in de meeste gevallen dat de emotie niet vrij kan komen, geen lucht krijgt en op den duur steeds harder om aandacht en ruimte gaat vragen. Net als een pan met kokend water, waarop jij de deksel steeds harder moet drukken om geen stoom te laten ontsnappen. Het kost je steeds meer energie en de kracht die vanbinnen ontstaat wordt steeds sterker. Als je de emotie echter aankijkt, kijkt naar wat er in je gebeurt en een uitlaatklep kunt vinden, dan kan je letterlijk en figuurlijk stoom afblazen en ontstaat er ruimte zodat alles weer kan stromen. Je neemt een blokkade weg die anders ook andere gebieden van je leven gaat afsnijden van jezelf.

Een gevoel of een gedachte krijgt vaak pas een negatieve lading als wij haar deze geven.

Ook pijn hoort vaak bij de dingen die we liever wegdrukken, verdoven of omzeilen. Als je echter leert om het als raadgever of gids te zien, ernaar luistert en je overgeeft aan de behoefte die er vaak onder ligt, verkrijg je niet alleen wijze inzichten in jezelf en in jouw patronen, maar neemt de pijn – die vaak gewoon je aandacht vraagt voor iets dat gezien wil worden – samen met jouw weerstand af.
Pijn is meestal onprettig, maar niet per se slecht – het vraagt ons om alert te zijn. We kunnen er dan voor kiezen om ons ertegen te verzetten, de pijn te verdoven en het een negatieve lading te geven. Daardoor wordt het echter alleen maar moeilijker om de pijn aan te gaan, te durven voelen en te dragen.

We verstoren of vertragen het proces daardoor en onze weerstand zal de negatieve kant van onze ervaring benadrukken.

We kunnen er echter ook voor kiezen om de pijn als ‘neutraal’ te zien – als signaal aan ons; bij het gevoel blijven en kijken wat er dan gebeurt. Als we bewust luisteren naar wat de pijn ons te vertellen heeft, ons eraan overgeven en meegaan in het proces, dan kunnen we het proces verlichten en kunnen we onze energie gebruiken om de pijn te dragen in plaats van ertegen te vechten.

Dit betekent niet dat je de pijn dan niet meer zal voelen, nooit meer bang zult zijn of geen verdriet en boosheid meer zult ervaren. Maar doordat je er niet meer tegen vecht – je overgeeft aan een proces dat zich op de een of andere manier sowieso gaat voordoen – neem je de weerstand weg en kun je ontspannen in wat er is. Je creëert ruimte en rust.
Denk bijvoorbeeld aan de geboorte van een kind. Het is een natuurlijk proces, dat in de meeste gevallen met pijn is verbonden. Als vrouw kunnen we ons overgeven aan het proces en de pijn dragen, wetende dat deze pijn een functie heeft en dat we erop mogen vertrouwen dat dit een transformatieproces is – óf we kunnen ertegen vechten, ons verzetten tegen de pijn en verkrampen in weerstand. Het proces zal door blijven gaan ondanks de weerstand, alleen zal het moeilijker worden om te ontspannen, ruimte te creëren en onze energie in het dragen van het proces te stoppen.
Pijn is transformerend, niet alleen tijdens een bevalling maar ook in je leven. Pijn is bijna altijd verbonden met groei en ontwikkeling, ook al zien we dat in het moment zelf vaak niet.
Net zoals pijn willen ook al je andere emoties die je liever niet voelt en vooral liever niet wilt laten zien iets vertellen, je een duwtje in de juiste richting geven.

Ze zijn een gids en wijzen je de weg naar diepere lagen in jezelf.

Als je je hier bewust van bent, wordt het ook makkelijker om deze gedachten, emoties of eigenschappen zonder oordeel te benaderen. Door de acceptatie alleen al ontstaat er een open houding – neutraal en zonder negatieve of positieve lading. Hierdoor creëer je ruimte en geef je jezelf de toestemming om ook deze energieën in jezelf zonder weerstand te onderzoeken. Met enige oefening en bewustwording zal het zo ook steeds makkelijker worden om te durven voelen wat er in je speelt, je over te geven aan wat er is en te ontspannen. Ook in de weerstand.

Wil je hier meer over weten of direct aan de slag gaan met bijpassende oefeningen en meditaties? Meld je dan nu aan voor het Seasons of Motherhood Online Programma!


Mama, you got this!

Liefs, Evi



2 reacties op “Ontspannen in weerstand”

    1. Nieuwe Mama's

      Hi Floor,

      Jazeker! Een voor veel moeders herkenbare situatie is bijvoorbeeld dat we een planning hebben gemaakt voor de dag, bepaalde dingen graag af willen ronden, maar dat ons kind niet mee wil werken of er iets anders tussenkomt en onze planning niet meer haalbaar is. Misschien blijft een klusje hierdoor langer liggen of moeten we zelfs een afspraak afzeggen. Hier kunnen we van balen, we kunnen boos worden op ons kind (waarom heeft hij/zij precies vandaag meer aandacht, tijd… nodig), boos worden op onszelf (waarom heb ik nou zoveel op een dag gepland?), ons schuldig voelen (tegenover onszelf/ons kind/ons gezin/diegene die we nu teleur moet stellen) en misschien schieten we ook in de weerstand en proberen we alsnog om heel gehaast alles af te ronden wat op onze planning stond. Maar we kunnen ons ook overgeven aan de situatie; Luisteren naar onze boosheid, onze pijn, ons schuldgevoel (waarom voel ik me zo? welke oordelen of verwachtingen liggen onder mijn emoties?), accepteren dat deze er zijn, dat we aan de situatie nu niets kunnen veranderen en meebewegen met wat zich aandient. Hierdoor kunnen we onze energie inzetten om de situatie en de emoties die we ervaren te dragen ipv al onze energie te steken in het wegdrukken van onze emoties en vasthouden aan de planning. Vaak kost dit niet alleen veel minder energie, maar ervaren we zo ook meer rust en versterken we de verbinding met onszelf.

Laat een reactie achter bij Nieuwe Mama's Reactie annuleren

%d bloggers liken dit: